Wie niet nadenkt over de toekomst, zal er nooit één hebben!
Onderling coachen
AANDACHTSPUNTEN STIMULEREN ONDERLINGE COACHING

Voetbal is een teamsport waarbij alle individuen in een elftal elkaar zoveel mogelijk helpen om optimaal te presteren. Onderlinge coaching is hierbij van groot belang. Binnen het voetbal wordt er onderscheid gemaakt tussen ‘het nacoachen van de bal’ en ‘situatief coachen’. Het nacoachen van de bal kan al gestimuleerd worden bij de pupillen en wordt verplicht vanaf de D-jeugd. Bij situatief coachen wordt er een bepaald tactisch inzicht verwacht waardoor dit pas voor het eerst aan bod komt bij de D-jeugd. Vanaf de B-jeugd moeten alle spelers bekend zijn met verschillende coaching-situaties en in de A-jeugd wordt dit geperfectioneerd.

Nacoachen van de bal

Al bij de pupillen moet er worden gestart met het introduceren van het nacoachen van de bal. Door aanwijzingen te geven na een pass wordt een hogere handelingssnelheid gecreëerd bij een medespeler ten behoeve van een snellere verplaatsing van het spel. Daarnaast wordt de betrokkenheid en beleving verhoogd door de actieve coaching in het veld. Op het trainingsveld kan het nacoachen van de bal er makkelijk worden ingeslepen door het te stimuleren bij oefenvormen.

Voorbeeld: Bij passtrap- en afwerkoefeningen verplicht vooractie en verbaal aanbieden, vervolgens moet degene die de pass verstuurt verplicht nacoachen. De volgende termen/situaties worden vaak gebruikt bij het nacoachen:

  • Kaats
  • Opendraaien
  • Tijd / rust
Situatief coachen (leidende functie voor centrale spelers)

Pressie: De centrale middenvelder bepaalt moment van druk zetten van voorhoede. Buitenspelers moeten hierbij compact opgesteld staan, zodat de voorhoede als één linie druk kan zetten. De centrale verdedigers van de tegenpartij worden hierbij afgedekt. Van de centrale middenvelder wordt geëist dat hij het juiste moment van volledig druk zetten herkent en hier vol overtuiging naar coacht.

Doorschuiven: De centrale verdediging coacht het moment van doorschuiven. Om maximale druk te zetten kan de centrale verdediger ervoor kiezen om een middenvelder door te schuiven naar de aanval en zelf de positie in het middenveld in te vullen. Om de pressie te verhogen op de (vaak doorgeschoven) backs van de tegenstander kan de centrale verdediger er ook voor kiezen om de eigen back door te schuiven en zelf de flankpositie in te vullen. Voordeel hiervan is dat je buitenspeler in positie blijft staan, zodat de omschakeling naar balbezit voorspoediger verloopt.